دوستی را به هیچ مقصد نخواهید، مگر اعتلای روح، چرا که عشق اگر مقصد تمنا کند به غیر انکه پرده خویش بر گیرد و راز خود بر نماید،باری نام عشق نگیرد و خود حجابی شود سترگ که دامن گستراند و غیر بیهودگی بار ندهد.
اين رو دوست و همسفر من ، من برام فرستاده بود. اول كه تشكر كنم و دوم هم اينكه اين جبران خليل جبران رو بخونيد. من وقتي براي اولين بار كتاب پيامبرش اومد تو بازار نميشناختمش كه شانسي گرفتمش و رفتم خونه. آخر شب گفتم بازش كنم ببينم چيه... يادمه وقتي سرم رو برداشتم ازش آخرين صفحه بود، بستمش و لباسم رو پوشيدم و از خونه اومدم بيرون. چون ديگه ظهر شده بود!!!
نوشته شده در تاريخ یکشنبه پنجم آذر 1385 توسط دوست شما
|

